Ogród z Pamięci. Projekt miejskiej przestrzeni parkowej dla osób z demencją oraz chorobą Alzheimera w stadiach wczesnych i średnich

Zobacz szczegóły

Podstawowe informacje

Inny tytuł
Dzieło
Rozprawa doktorska
Autorzy
Redaktor
Jednostka organizacyjna
Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie
 Wydział Form Przemysłowych
Dyscyplina
sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
Dziedzina
Dziedzina Sztuki
Data realizacji
2023
DOI
Czasopismo
ISSN
eISSN
ISBN
eISBN
Miejsce realizacji
Wydawca
Tytuł monografii
Promotor
prof. Czesława Frejlich
Promotor pomocniczy
Recenzenci
prof. Grzegorz Niwiński, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
 prof. Beata Szymańska, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
 prof. Mateusz Wróblewski, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu
Otwarty dostęp
Tak
Miniatura
Pliki

Pliki

Ogród z Pamięci.jpg(1.51 MB)
Ogród z Pamięci.pdf(87.07 MB)

Słowa kluczowe

item.subject.pl
ogród terapeutyczny
 przestrzeń publiczna
 wspomnienia
 demencja
 choroba Alzheimera
 włączenie społeczne
 projektowanie włączające

Abstrakt

item.page.abstract.pl
Celem pracy było zaprojektowanie miejskiej przestrzeni parkowej dla osób z demencją i chorobą Alzheimera w stadiach wczesnych i średnich. Projekt jest realizowany w Krakowie, we współpracy z Zarządem Zieleni Miejskiej. Ogród z Pamięci jest wydzieloną enklawą w parku Aleksandry, w dzielnicy Bieżanów. Projekt ma na celu zapewnienie odpowiedniego, stymulującego zmysłowo i poznawczo środowiska dla tej grupy osób, dzięki zastosowaniu w nim odpowiedniej struktury przestrzenno-funkcjonalnej, ułatwień poprawiających dostępność oraz gatunków roślin wybranych na podstawie badań przeprowadzonych w grupie potencjalnych użytkowników. Przyjmuję, że otoczenie zielone jest znaczącym czynnikiem poprawiającym dobrostan docelowej grupy i pełni funkcję terapeutyczną w rozumieniu redukcji stresu i stymulacji zmysłowej. Na skutek odniesień do krajobrazów znanych z przeszłości wspomaga również procesy poznawcze i jest istotnym czynnikiem poczucia przynależności, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i grupowym. Badania przeprowadzone w ramach pracy pozwoliły określić gatunki roślin szczególnie zapamiętane przez osoby starsze oraz osoby z demencją i AD. Pomagają one uaktywnić pozytywne wspomnienia związane z naturą (odgrywają rolę swoistych triggerów wspomnieniowych). Badania preferencji różnych form krajobrazu miały na celu określenie tych jego cech, które budzą poczucie swojskości i bliskości. Ich uwzględnienie w projekcie może mieć wpływ na samopoczucie, poziom satysfakcji i komfort użytkowania przestrzeni zielonej przez osoby z grupy docelowej. Zakładam, że realizacja projektu przyczyni się do poprawy dobrostanu osób z demencją i AD, wzmocni ich poczucie godności, zwiększy autonomię oraz zapewni korzyści społeczne szerokiej grupie osób (w tym opiekunów osób z demencją i AD). Celem projektu jest również włączenie społeczne osób z demencją i AD, uczynienie tej grupy widzialną, sprawczą i obecną w przestrzeni publicznej.