9. Strategie polskiej krytyki artystycznej po 1989 roku
9. Strategie polskiej krytyki artystycznej po 1989 roku
Podstawowe informacje
Inny tytuł
Dzieło
Artykuł w czasopiśmie
Autorzy
Ujma, Magdalena
Redaktor
Jednostka organizacyjna
Dyscyplina
Data realizacji
2021
DOI
Czasopismo
Elementy. Sztuka i Dizajn
ISSN
2720-2291
eISSN
2720-2046
ISBN
eISBN
Miejsce realizacji
Wydawca
Tytuł monografii
Strony
128-147
Tom
1
Otwarty dostęp
Tak
Słowa kluczowe
item.subject.pl
krytyka eksperymentalna
krytyka artystyczna
krytyka jako gra
krytyka a literatura
sztuka współczesna
krytyka artystyczna
krytyka jako gra
krytyka a literatura
sztuka współczesna
Abstrakt
item.page.abstract.pl
W tekście przeanalizowano szczególny rodzaj krytyki artystycznej, jaką jest krytyka eksperymentalna. Postawiono tezę, że pojawia się ona tam, gdzie następuje przekroczenie granic tradycyjnej krytyki, którą określa definicja ze Słownika Terminów Literackich. Poddano analizie wybrane przykłady tekstów powstałych po 1989 roku wskazując przykłady poszerzania pola krytyki i wychodzenia poza tradycyjnie zakreślone granice. Przeanalizowano zatem sposoby traktowania krytyki jako gry, świadomie stosowanej strategii, używania konceptów i zapożyczeń z pola literatury. Dokonano analizy tekstów i zastosowanych w nich środków retorycznych, a także koncepcje autorów. Na zakończenie wysunięto konkluzję: krytyka korzysta ze środków wcześniej przypisanych sztuce i jest wyznacznikiem przemian języka kultury.