6. Cała nadzieja w studentach!

Uproszczony widok
dc.abstract.enAt what point you can start calling yourself a designer? The discussions about the anxiety about the future of the profession often omit students – people, who will make this future. It is easy to be discouraged from any attempts to introduce changes, when you feel the complete lack of agency. When you are the voice and want to shout, but you feel nobody wants to listen. The subject of improving public space has always been dear to us. We want to tell you about the long way to launching our project The Living Wall – students’ space for graffiti experiments. The story of its execution emphasises many issues, but also provides perspectives and hopes that students will be able to really influence the space in which they study. We attempt to answer questions raised by young creators, who, unsure yet diligent, await the first launches of their own designs. How to efficiently design and implement revolutionary projects in spaces reluctant to change? How to design with little means at your disposal? The Living Wall was launched with the engagement of the students community. As we observed, it was not only the final effect, but also the very process of implementation that influenced the well-being and identification of the community with this newly launched space, the sense of agency and mutual trust. Our conclusion is: Let us launch something sometimes, you will not regret that!
dc.abstract.plOd jakiego momentu można nazywać siebie projektantem? W dyskusjach o lękach związanych z przyszłością branży często zapomina się o studentach, ludziach, którzy będą ją tworzyć. Łatwo jest się zniechęcić do prób wprowadzania zmian, kiedy czuje się całkowity brak sprawczości. Gdy jest się głosem, który chce krzyczeć, że nikt nie chce wysłuchać. Temat poprawiania przestrzeni publicznej zawsze był nam bliski. Chcemy opowiedzieć o długiej drodze wdrażania naszego projektu Żywa Ściana – studenckiej przestrzeni do eksperymentowania z graffiti. Historia realizacji projektu naświetla wiele problemów, ale też daje perspektywy i nadzieje na to, że studenci będą mogli realnie wpływać na wygląd przestrzeni, w których się uczą. Staramy się odpowiedzieć na pytania, które nurtują młodych twórców, niepewnych, ale z zapałem wyczekujących na pierwsze wdrożenia własnych projektów. Jak skutecznie projektować i realizować rewolucyjne projekty w przestrzeniach, które boją się zmian? Jak projektować, nie dysponując dużymi środkami na realizację? Wdrożenie projektu Żywej Ściany odbywało się przy zaangażowaniu społeczności studentów. Zaobserwowałyśmy, że nie tylko ostateczny efekt, ale i sam proces wdrażania miały znaczący wpływ na dobrostan, identyfikowanie się społeczności z nowo powstałym miejscem, poczucie sprawczości i wzajemne zaufanie. Wniosek: dajcie nam czasami coś wdrożyć, obiecujemy, że nie pożałujecie!
dc.contributor.authorNajduch, Weronika
dc.contributor.authorSacha, Ola
dc.date.accessioned2026-03-16T13:40:36Z
dc.date.available2026-03-16T13:40:36Z
dc.date.issued2025
dc.description.volume25
dc.identifier.doi10.52652/fxyz.25.25.6
dc.identifier.issn2657-8727
dc.identifier.urihttps://repozytorium.asp.krakow.pl/handle/asp/41145
dc.languagepl
dc.rights.licenseCC-BY
dc.rights.shareShareYes
dc.subject.enyoung designers
dc.subject.ensocial activism
dc.subject.endo it yourself
dc.subject.plmłodzi projektanci
dc.subject.plaktywizm społeczny
dc.subject.pldo it yourself
dc.title6. Cała nadzieja w studentach!
dc.title.alternative6. Students Are the Only Hope!
dc.title.journalFormy
dc.title.volumeWdrożenia i skuteczność
dc.typeArticle
dspace.entity.typePublication