5. Parametryzacja procesu projektowania wayfindingu dla przestrzeni uchodźczej

Sypniewski, David

doi:10.52652/fxyz.25.25.5

Abstrakt

item.page.abstract.pl

Ostatnie lata umocniły przekonanie, że będzie przybywać skrajnych i gwałtownych zjawisk pogodowych, które zmuszą miliony ludzi do nagłego opuszczenia miejsca zamieszkania. Kolejna faza inwazji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku sprawiła, że w Polsce powstało wiele tymczasowych obozów dla uchodźców. Przestrzenie te były tworzone nagle, pod presją czasu, a efemeryczność była ich immanentną cechą. Niniejszy tekst bada projektowanie komunikatów wizualnych wewnątrz budynków w sytuacjach ograniczonych zasobów materialnych i czasowych na potrzeby osób w stresie oraz posługujących się różnymi językami. Kluczowe pytania, na które starano się odpowiedzieć, to: Jakie minimalne parametry powinna spełniać informacja wizualna, aby była efektywna? Jakie dane trzeba zebrać przed rozpoczęciem procesu projektowego? Osoby zaangażowane w projektowanie informacji w miejscach dla uchodźców w początkowej fazie kryzysu w 2022 roku W wywiadach osoby zaangażowane miejscach dla uchodźców wskazują w wywiadach, że najważniejsze są informacje o specyfice danej przestrzeni, w tym jej układzie, funkcjach oraz organizacji ruchu. W drugiej kolejności istotne są języki, w jakich komunikują się użytkownicy systemów wayfindingowych. Inne parametry, choć nie do pominięcia, schodzą na dalszy plan w sytuacji, gdy kluczowym celem jest funkcjonalność. Efektywność komunikacji wizualnej w takich sytuacjach opiera się na rozwiązaniach prostych, uniwersalnych – choć trzeba pamiętać, że uniwersalność w projektowaniu komunikacji zawsze jest względna. Wnioski z badania mogą stanowić podstawę dalszej parametryzacji procesów projektowych w sytuacjach kryzysowych.